Osteochondroza szyjna jest chorobą powodującą zwyrodnienie miękkiej miazgi międzykręgowej w skostniałą tkankę. Patogeneza wpływa również na korzenie nerwowe i naczynia krwionośne. Patologia jest trudna do zdiagnozowania, ponieważ maskuje się pod różnymi zaburzeniami.
Przyczyny osteochondrozy szyjnej
Istnieje wiele przyczyn rozwoju osteochondrozy szyjnej, ale wiele z nich wiąże się ze zmianami w tkance chrzęstnej z powodu gromadzenia się soli we krwi i limfie. Przy odpowiedniej diecie i stałej aktywności fizycznej sole są normalnie spożywane i nie są zbierane. W przeciwnym razie tkanka chrzęstna stanie się mniej ruchliwa, straci elastyczność, a kręgi zaczną się przesuwać, ściskając tętnice i zakończenia nerwowe.
W przypadku osteochondrozy kręgosłupa szyjnego dochodzi do zmian zwyrodnieniowych, w których rozwijają się osteofity - narośla kostne w kręgach szyjnych, powodujące podrażnienia i napięcie mięśni, dodatkowo pogarszające stan pacjenta.
W większości przypadków zmiany i zaburzenia w odcinku szyjnym kręgosłupa powstają na skutek siedzącego trybu życia. Osteochondroza szyjna jest szczególnie znana pracownikom biurowym, którzy muszą siedzieć przez 8 godzin dziennie i nie uprawiają żadnego sportu.
Wcześniej powszechnie uważano, że osteochondroza jest chorobą dotykającą osoby w wieku dojrzałym, ale dziś choroba stała się znacznie młodsza. Młodzi ludzie czasami zaczynają odczuwać pierwsze objawy osteochondrozy szyjnej jeszcze w szkole lub na uniwersytecie, co wiąże się z siedzącym trybem życia i nieprawidłową postawą.
Na osteochondrozę szyjną cierpią również osoby wykonujące pracę fizyczną w pracy, gdyż duże obciążenia pleców w połączeniu z niewygodną pozycją ciała i długotrwałymi urazami kręgosłupa niekorzystnie wpływają na zdrowie szyi, powodując przeciążenia w tym obszarze. Eksperci podają również inne przyczyny rozwoju osteochondrozy kręgosłupa szyjnego:
- nadwaga;
- dziedziczność;
- niewłaściwa dieta;
- zakłócenie procesów metabolicznych;
- ciągły stres;
- hipotermia;
- płaskostopie;
- podnoszenie ciężkich przedmiotów przy słabych mięśniach pleców;
- uraz kręgosłupa.
Stopień rozwoju osteochondrozy szyi
Lekarze określają etap rozwoju osteochondrozy szyjnej na podstawie objawów i dolegliwości pacjenta.
Pierwszy stopień
Przy minimalnych objawach klinicznych pacjent może odczuwać ból szyi o niewielkim natężeniu, który nasila się podczas obracania głowy. Podczas badania specjaliści czasami wykrywają napięcie mięśni.
Drugi stopień
Pacjent odczuwa ból szyi o większym natężeniu, który może promieniować do ramienia i barku. Przyczyną bólu może być otarcie krążka międzykręgowego i ucisk nerwów. Ból nasila się podczas obracania i pochylania głowy. Wydajność danej osoby spada, pojawia się osłabienie i zaczyna się ból głowy.
Trzeci stopień
Na tym etapie objawy osteochondrozy szyjnej nasilają się, a ból staje się stały i promieniuje do kończyny górnej i barku. W ramionach pojawia się osłabienie, które stopniowo drętwieje z powodu tworzenia się przepukliny krążków międzykręgowych. Pacjenta dopadają zawroty głowy i osłabienie, a po badaniu lekarskim stwierdza się ograniczenie ruchomości w odcinku szyjnym kręgosłupa i ból przy dotykaniu szyi.
Czwarty stopień
Krążek międzykręgowy zostaje całkowicie zniszczony i zastąpiony tkanką łączną. Zawroty głowy stają się bardziej dotkliwe, w uszach pojawia się hałas i pogarsza się koordynacja ruchów. Wynika to z zaangażowania w proces tętnicy kręgowej, która jest odpowiedzialna za zaopatrywanie móżdżku i płata potylicznego mózgu w tlen i składniki odżywcze.
Objawy osteochondrozy szyjnej
- Objawy rozwoju osteochondrozy szyi różnią się od objawów tej choroby w innych częściach kręgosłupa. Wyjaśnia to specyfika budowy ludzkiego ciała: kręgi znajdują się bliżej siebie, a wysokość krążków międzykręgowych nie jest zbyt duża, więc objawy występują nawet przy niewielkich patologiach.
Rozważmy główne objawy, za pomocą których można zdiagnozować osteochondrozę szyjną:
- Ból. Mogą być zlokalizowane w różnych miejscach (na szyi, z tyłu głowy, na ramieniu lub ramieniu). Ból ręki i barku pojawia się, gdy korzeń nerwowy unerwiający kończyny górne jest uciskany. Ból tylnej części głowy jest związany ze skurczami mięśni szyjnych przyczepionych do kości potylicznej.
- Osłabienie kończyn. Osłabienie pojawia się w ramionach z powodu uszkodzenia korzenia zawierającego nerwy ruchowe unerwiające mięśnie ramienia.
- Zmniejszona wrażliwość dłoni. Objaw daje się odczuć, gdy uszkodzony zostaje korzeń z nerwami czuciowymi unerwiającymi skórę dłoni. Czasami wraz z utratą wrażliwości może wystąpić drętwienie palców lub dłoni z powodu osteochondrozy szyjnej.
- Ograniczona ruchomość odcinka szyjnego kręgosłupa i chrupanie. Pojawiają się z powodu zużycia krążków międzykręgowych i pojawienia się wzrostu na kręgach, a także gdy dotknięte są małe stawy między kręgami szyjnymi.
- Zawroty głowy, osłabienie i słaba koordynacja ruchów. Te objawy osteochondrozy szyjnej występują, gdy w proces zaangażowana jest tętnica kręgowa, przechodząca specjalnym kanałem przez wyrostki poprzeczne kręgów szyjnych. Tworzy się tkanka włóknista, kręgi ulegają przemieszczeniu, przepływ krwi w tętnicy zostaje zakłócony - prowadzi to do pogorszenia dopływu krwi do tylnej części mózgu i móżdżku.
- Pogorszenie wzroku, słuchu i drętwienie języka. Są to oznaki poważnego pogorszenia dopływu krwi do móżdżku i okolicy potylicznej mózgu z osteochondrozą odcinka szyjnego kręgosłupa.
Jak leczyć osteochondrozę szyi?
Bez szybkiego leczenia osteochondroza szyjna aktywnie się rozwija, a pozbycie się negatywnych patologii będzie znacznie trudniejsze. Można to zrobić tylko przy pomocy długotrwałego, kompleksowego leczenia. Lekarze przepisują swoim pacjentom różne metody leczenia:
- terapia manualna;
- ekspozycja laserowa;
- terapia próżniowa;
- farmakopunktura;
- przyczepność na sucho;
- stymulacja elektryczna itp.
Kilka sesji pomaga pozbyć się bólu, ale nie należy przerywać przebiegu leczenia.
Jeżeli leczenie zachowawcze osteochondrozy szyi nie powiedzie się, pacjent może zostać skierowany na operację. Czas trwania leczenia zależy od ciężkości uszkodzenia kręgosłupa i zastosowanych technik. Sukces zależy również od wieku pacjenta.
Do zachowawczych metod leczenia zalicza się:
- fizjoterapia;
- ćwiczenia terapeutyczne;
- masaż na osteochondrozę;
- inne metody (gorsety, kąpiele lecznicze, ziołolecznictwo na osteochondrozę itp.)
Podczas zaostrzeń lekarze uciekają się do leczenia farmakologicznego, aby szybko złagodzić ból i stan zapalny. Za pomocą zastrzyków dożylnych i domięśniowych można stymulować procesy metaboliczne i krążenie krwi w organizmie.
Gimnastyka lecznicza (fizykoterapia) to zestaw specjalnych ćwiczeń na osteochondrozę, mających na celu wzmocnienie tkanki mięśniowej i korektę postawy. Wychowanie fizyczne uelastycznia układ więzadłowo-mięśniowy, normalizuje odżywianie krążków międzykręgowych, sprzyja tworzeniu się gorsetu mięśniowego i zmniejsza obciążenie kręgów.
Fizjoterapia obejmuje zabiegi z wykorzystaniem lasera, ultradźwięków, pól magnetycznych i prądów o niskiej częstotliwości. Zastosowanie tych technik pozwala przyspieszyć powrót pacjenta do zdrowia i zwiększyć skuteczność innych zabiegów. W przeciwieństwie do leczenia farmakologicznego, metody fizjoterapeutyczne nie powodują skutków ubocznych.
W leczeniu osteochondrozy odcinka szyjnego kręgosłupa czasami stosuje się specjalny gorset na szyję, który jest również skuteczny w profilaktyce. Znakomicie sprawdziła się procedura zwana refleksologią, podczas której specjaliści oddziałują na wybrane obszary ludzkiego ciała. Trakcja kręgosłupa łagodzi bóle okolicy szyjnej i stawów, pomaga przywrócić jego anatomiczny kształt i zwiększyć odstęp międzykręgowy.
Zapobieganie osteochondrozie szyjnej
Po zakończeniu leczenia osteochondrozy szyjnej należy postępować zgodnie z zaleceniami lekarzy, aby zapobiec rozwojowi choroby w przyszłości. Przede wszystkim należy monitorować pozycję ciała, aby kręgosłup nie był nadmiernie obciążony. Możesz rozciągnąć mięśnie pleców.
Nie możesz stać przez długi czas i wykonywać ostrych skrętów i przechyleń głowy. Nie podnoś ciężarów z wyciągniętymi ramionami, ale najpierw usiądź, weź ciężar w dłonie i dopiero wtedy wstań z nim. Kiedy nosisz w rękach ciężkie torby lub inne przedmioty, zmień rękę lub równomiernie rozłóż ładunek.
Kontroluj swoją postawę podczas pracy. Przyzwyczaj się do regularnych ćwiczeń, zmieniając pozycję ciała. Należy spać na średnio twardym materacu z poduszką ortopedyczną. Wstając z łóżka, oprzyj się na rękach, aby nie obciążać pleców.
Przed ćwiczeniami zawsze wypij szklankę wody i załóż wygodne buty, które dobrze trzymają stopy. Po dłuższym siedzeniu w niewygodnej pozycji ze zgiętym ciałem rozciągnij się lub zawieś na drążku.
Pływanie dobrze wzmacnia gorset mięśniowy, korzyści przynoszą także prysznice hartujące i kontrastujące. Stosuj zróżnicowaną dietę i unikaj tłustych i słonych potraw. Lepiej opieraj się na chudym mięsie, zbożach, produktach mlecznych i warzywach.